تاثیر رهبری تحول آفرین بر عملکرد نوآورانه سازمان: بررسی نقش میانجی فرهنگ و استراتژی نوآوری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران،ایران

2 مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

چکیده

زمینه و هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر رهبری تحول‌آفرین بر عملکرد نوآورانه با توجه به نقش میانجی فرهنگ و راهبرد نوآوری است.
روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش انجام آن، توصیفی از نوع هم‌بستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان و مدیران بانک توسعه تعاون (ادارات مرکزی و مدیریت شعب تهران) به تعداد 316 نفر است که حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 173 نفر تعیین و به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای سنجش رهبری تحول‌آفرین از پرسش‌نامه بس و اولیو (1994) و برای سنجش عملکرد نوآورانه، فرهنگ و راهبرد نوآوری از پرسش‌نامه ساتایاراکسا و بونیت (2018) استفاده شد. روایی پرسش‌نامه‌ها به روش محتوایی و صوری و پایایی آن‌ها با آزمون آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. همچنین برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از مدل‌یابی معادلات ساختاری بهره گرفته شده است.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که رهبری تحول‌آفرین اثر مستقیم و معنادار بر فرهنگ نوآوری (با ضریب 58/0)، راهبرد نوآوری (با ضریب 53/0) و عملکرد نوآورانه (با ضریب 64/0) دارد. هم‌چنین تأثیر غیرمستقیم رهبری تحول‌آفرین از طریق فرهنگ نوآوری (با ضریب 298/0) و راهبرد نوآوری (با ضریب 360/0) بر عملکرد نوآورانه و تأثیر مستقیم فرهنگ و راهبرد نوآوری بر عملکرد نوآورانه (به‌ترتیب با ضرایب 47/0 و 68/0) نیز تأیید شد.
نتیجه‌گیری: با توجه به تغییرات روزافزون صنعت بانکداری، ارتقای عملکرد نوآورانه بانک‌ها به موجب به‌کارگیری سبک رهبری تحول‌آفرین و تقویت فرهنگ نوآوری و تدوین و اجرای راهبرد‌های نوآوری می‌تواند راهکار مناسبی برای سازگاری با این تغییرات و هم‌چنین پاسخ مناسبی به درخواست‌های متغیر و متنوع مشتریان باشد.

کلیدواژه‌ها